Toxic Films News » Snow-trips

Le Spot, La poudreuse, Le wypas.

admin — Sat, 10 Apr 2010 23:35:24 +0000

Wreszcie dotarłem do Tignes. Tyle lat odkładania tej wyprawy, bo za dalego, bo miasteczko niezbyt ładne, bo Francuzi to gbury…co za brednie. Do Tignes dojechałem po zupłenie lajtowej podróży samochodem zakończonej wspinaczką na łańcuchach po zupełnie zasypanej drodze, 27 marca 2010. Dośc oryginalnie wyglądająca miejscowośc okazała się naprawdę dobrze zorganizowana i miała naprawdę prawdziwie narciarski klimat. Francuzi natomiast wszędzie mnie zaskakiwali uprzejmością i luzem. Najbardziej jednak spodobał mi się niesamowity teren, dający freeriderom niezliczone możliwości.

Terenów gdzie można puścic wodze wyobraźni i pociągnąc długie improwizowane linie jest mnóstwo – stoki Grand Motte, Col de Fresse, wygladające jak kaloryfer ze żlebów LaToviere lub Val de Sache ze swoimi leśnymi liniami – wszystkie dawały mi sporo radosci podczas głownie pochmurnej pogody z krótkimi przebłyskami słońca.

Moim ulubionym zakątkiem jest tzw. Le Spot, czyli freeridowa oaza położona w okolicy trazy Guerlain Chicherit (nazwa powinna wszystko tłumaczyc ) ponieważ przypadło mi tam jeździc w pełnym słońcu po trzydniowym opadzie. Niestety inni też lubią bardzo to miejsce, a we Francji freeride uprawia bardzo wielu narciarzy…
Sama trasa to tylko formalnośc i nawet nie jest robiona ratrakami, wyciąg tak na prawdę dostarcza narciarzy w miejsce z ktorego mogą dotrzec bez męki, do kilkudziesięciu ciekawych miejsc o różnym stopniu trudności. Najbardziej lawiniaste fragmenty są oczyszczane z lawin przy pomocy wybuchów, ale i tak w większości Le Spot’u warunki sprzyjają okczepianiu sie śniegu od gór, więc trzeba rozważnie dobierac teren do zabawy.

Poniżej link do większej wersji filmu, a wersję HD macie na vimeo.

Freeride w Tiroler Oberland

admin — Tue, 02 Mar 2010 12:57:52 +0000

W tym roku pojechałem z rodzinką na ferie do Górnego Tyrolu, czyli w okolice Landeck. Jest tam mnóstwo dobrych stacji narciarskich, z których ja wybrałem Serfaus i Nauders, bo jeszcze tam nie byłem i Kaunertal ponieważ nigdy mnie nie zawiódł. Trafiłem na wyśmienitą pogodę i nie najgorszy śnieg. Na dodatek, w górach byli tylko turyści i nikt nie eksplorował pobliskich terenów freeridowych, pozostawiając to wszystko tylko dla mnie…

Sołt

Sezon narciarski rozpoczęty

admin — Thu, 12 Nov 2009 10:24:36 +0000

To już właściwie rytuał, że w listopadzie wyruszamy na pierwsze spotkanie ze śniegiem gdzieś w Alpy. Tym razem mielisy odwiedzic Tyrolskie lodowce i włoski ośrodek Sulden pod Ortlerem. Niestety, skończyło się na niecałych 2 dniach na lodowcu Kaunertal.

Śniegu było na lodowcu dosc dużo, tak że od razu zaczęlismy eksplorowac dostępne żleby. Nisetety ledwie zaczęliśmy, mojemu koledze Jarkowi przytrafił się upadek, ktory zaowocował złamaniem obojczyka. Jako, że byliśmy jego samochodem, zapadła decyzja o powrocie do Polski. Jedyne zdjęcia które udało się cykną, powstały dosłownie 10 minut przez pechową glebą.

Freeride w Kaunertal

admin — Fri, 08 May 2009 16:50:49 +0000

Ten wyjazd musiał wystarczyć za cały sezon. Pechowa kontuzja na Wieżycy wyłączyła mnie z jazdy na cały sezon, co było o tyle bardziej dokuczliwe, że sezon obfitował w piękny śnieg i ciekawe wydarzenia. Aby sobie to jakoś odbić, wybrałem się na całe dwa tygodnie w okolice Kaunertal z zamiarem przypomnienia sobie, jak to się robi w głębokim śniegu.

Droga do lodowca

Pogoda była niezwykle łaskawa. Praktycznie codziennie padał nowy śnieg i wiele linii mogłem powtarzać aż do przejechania z pełną płynnością. Dzięki tak dobrym warunkom śniegowym dobra pokrywa utrzymywała się cały czas na wysokościach nawet około 1800 m npm, co sprawiło że całkowicie przejezdny był tzw. Munchner Variante, czyli genialny zjazd z grani pod Weisseespitze na wysokości 3100 m npm aż do parkingu pługów drogowych na wysokości 1800 m npm.

Munchner Variante - mój przejazd w google maps

Aby obejrzeć sobie przejazd, postanowiłem nagrać jego przebieg na GPSie i ‘uploadowałem’ to na mapę GoogleEarth – wygląda to tak jak na mapce powyżej. Jak widać – część przejazdu wiedzie wzdłuż lodowca Gepatsch Ferner, który wygląda jak wielka lodowa rzeka. Cały przejazd łącznie z krótką wędrówką dnem doliny w końcowej części zajął 35 minut, z czego 25 – to czysta jazda w puchu… Sam przejazd był bardzo łatwy i nie miałem problemu z wyborem trasy, mimo iż jechałem sam. Za wyjątkiem pierwszego zjazdu z grani nie było po drodze lawiniastych miejsc. Unikać tylko trzeba było zboczy po lewej stronie pod koniec przejazdu, gdyż były silnie nasłonecznione i tradycyjnie puszczały spore lawinki. Jedyny bardziej przejmujący moment to przejście granią, na ktorej pomieścić się mogły tylko moje dwie narty i nic więcej, no i potem silne poczucie, że jest się naprawdę samemu w sporych górach.

Wiosenny powder

W ostatni weekend kwietnia Alpy nawiedził fen, który popsuł pogodę na dwa dni, ale potem szybko poruszający się front przysypał lodowiec nowymi 50 cm śniegu – taki prezent mi się tylko marzył. Po dwóch dniach poświęconych na zabawę w snowparku, wreszcie mogłem znowu wstać wcześnie rano i robić to, co jest najprzyjemniejsze…

Nowością dla mnie była jazda na nartach z grupy big mountain rocker skis, a konkretnie na rodzimych Majesty Lumberjack. Okazało się, że nie jest to dziwactwo, ale bardzo skuteczne narzędzie do pokonywania nawet najtrudniejszego terenu z ogoromną przyjemnością i łatwością.

Majesty Lumberjack

Nie trzeba zbyt dużo się starać, aby pojeździc sobie w puchu na switch albo przejechać czysto serię skrętów w naprawdę głębokim śniegu.

Będąc w Alpach w okresie gdy zmienia się pora roku, można doświadczyć wielu pięknych kontrastów. Doliny żyją już w rytmie lata, kwitną sady, rolnicy podlewają swoje uprawy, kiedy w zasięgu wzroku jest świat zupełnie zimowy – z ponad 2 metrową pokrywą śnieżną i temperaturami poniżej zera.

Wiosna w dolinie Kaunertal

Codzienne przekraczanie tej granicy pór roku jest iście mistycznym doświadczeniem. Nową jakością było też przebywanie w górach bez przerwy przez dwa tygodnie. Bez świadomości, że w nastepną sobotę trzeba wracać do domu, zupełnie inaczej podchodzi się do planowania dnia. Nie żal wtedy czasu na wycieczkę w góry, nie szkoda poświęcić całego dnia na jeden zjazd, warto przeczekać złąpogodę, aby w pełni sił zaatakować nazajutrz.

Kto rano wstaje...